|
|
|
|
|
 |
|
| POP |
|
|
| (XL/V2) |
|
|
Welke debuten zullen we ons aan het eind van het jaar nog herinneren? Goede kans dat 19 van Adele erbij zit. De jonge Londense zangeres, die zowel Björk als Etta James tot haar favorieten rekent, vult op soms adembenemende wijze het gat tussen Kate Nash en Amy Winehouse. Getipt door allerhande Britse media – niet dat we ons daardoor laten afleiden, maar voor wie gelooft dat Brittannia rules the soundwaves zijn het nu eenmaal mooie tijden – bevat 19 een twaalf tracks tellende, hoogstpersoonlijk aanvoelende collectie liedjes, waarin Adele haar imponerende longinhoud ruim baan geeft.
|
Om de volledige tekst te kunnen zien, moet je abonnee van OOR zijn. Klik hier als je al abonnee bent en hier om abonnee te worden. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Heb na het lezen van alle juichende recensies dit een paar keer op m'n mp3-speler beluisterd, maar vind het echt helemaal niks! Inderdaad een indrukwekkende longinhoud, maar het raakt mij totaal niet. Beetje hetzelfde soort muziek als Amy MacDonald met hier en daar een Bjork-uithaal. Gezien de hoge notering in de moordlijst ongetwijfeld een goede plaat, maar niet voor mij. Snel deleten... |
|
|
|
|
|
|
|
|
| ik ben blij dat er binnen de muziekindustrie toch nog op zangkwaliteit en niet alleen op uiterlijk wordt geselecteerd. geweldige stem |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
