|
|
|
|
|
 |
|
| ARTROCK |
|
|
| (TRANSGRESSIVE/IMPORT) |
|
|
Hipsters alert! Hetzelfde Londende labeltje dat ons eerder ‘London Calling-bands’ als The Subways, Mystery Jets, The Young Knives, The Pipettes, The Rumble Strips en Larrikin Love bracht en, in dit kader wellicht relevanter, eind 2004 werd opgericht na een Bloc Party-optreden, brengt ons nu Foals, eind vorig jaar al debuterend op London Calling.
|
| Nu is dit niet bepaald je gebruikelijke kopje Earl Grey. De kern van dit vijftal uit Oxford stamt uit de lokale mathcorescene, daar waar muziek een soort van schaken is geworden met complexe patronen, vooruitgerekende zetten en duizelingwekkende snelheidsrecords. Bloedserieus, een sport, niet iets waar je voor je lol aan begint – laat staan lang volhoudt. Met Mathletics, een van de vier aan dit debuut voorafgaande Foals-singles, rekende bandleider Yannis Philippakis definitief af met zijn verleden. Net als Hummer, die tweede klapper, en Try This On Your Piano, de debuutsingle uit april 2006, ontbreekt het op de cd. Alleen Balloons haalde het album. Geen nood, de overige tien songs zijn zeker zo sterk. Ze combineren intelligent gitaarwerk met stuwende dansritmes, donkere postpunksferen en galmende zang. Punten, lijnen, figuren, accenten, schaduwen – waarschijnlijk praten de oud-Oxford-studenten in dit soort termen als ze hun songs schrijven. Hun patronen leenden ze deels uit de Afrikaanse muziek (die toonladders op de gitaar, dat hebben ze niet van The Libertines), de lineaire structuren en golvende kadans werden afgekeken van technominimalisten als Monolake en componist Steve Reich, aldus de band zelf. Dave Sitek van TV On The Radio produceerde de cd, maar zijn mix werd nog eens overgedaan door de band zelf, omdat het geluid ‘te ruimtelijk’ zou zijn. Zulke termen, dus. Het mag, want de pretenties worden volledig waargemaakt. Antidotes is net even ambitieuzer dan alle andere Britse gitaarpop van nu. ‘Bloc Party meets Battles. Punt.’ Aldus collega Van den Berg. Hij heeft natuurlijk gelijk, maar als we dan toch gaan namedroppen, wil ik gitarist Adrian Belew nog wel even noemen. Discipline, Graceland, Remain In Light… maar dan volgens het NME-gospel van 2008. KOEN POOLMAN |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
Meer Bloc Party dan Battles vind ik.
Schitterende plaat. |
|
|
|
|
|
|
|
|
| ik zag ze bij Jools Holland en daar waren ze ook grandioos. net als deze plaat. |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Kan niet wachten!!! om ze te bewonderen op motel mozaique. |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ze waren geweldig in Paradiso. Ik zeg: Lowlands! |
|
|
|
|
|
|
|
|
Ik weet niet wat dhr vd Berg precies bedoelt, maar het is natuurlijk niet zo dat je een band kan afserveren door alleen maar vast te stellen waar het naar klinkt. In dat geval had je over de vroege Dylan kunnen zeggen 'Woody Guthrie meets Blind Willie McTell, punt,' en daar dan nooit meer naar kunnen luisteren.
Interessante plaat. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Hoho, ik serveer ze niet af, ik beveel ze áán! Fantastische band immers.
Enne, De vroege Dylan omschrijf ik inderdaad altijd precies zo! ;-) |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ze waren heeeeeeeeeel goed in Paradiso en ook op Motel Mozaique en ze komen ook op lowlands WOEHOEEEEEEEEEEEEE 8) |
|
|
|
|
|
|
|
|
Haha bedankt voor de verduidelijking. Goed dat we het allemaal eens zijn over deze prima plaat.
Blijft de vraag: waarom staat Hummer er niet op? |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
 |
|
 |
|
|
|
 |
|
 |
 |
OOR-LOGE (ABONNEES ONLY) |
 |
TE KOOP IN DE OOR-SHOP |
 |
BESCHIKBAAR ALS DOWNLOAD |
|
|
|
|
|
