Die muzikale lijn wordt op dit nieuwste studiowerk deels voortgezet, onder leiding van producers Shafiq Husayn, Madlib, Kareem Higgins, 8th Wonder en Badu zelf. Ook zijn er wat soulvollere, qua songstructuur sterkere bijdragen van James Poyser, Ahmir Thompson en Roy Ayers. Die laatste levert met zijn P-funk-achtige benadering de bijzonder fraaie opener Amerykahn Promise. Poyser en Thompson werkten mee aan Telephone, een uitzonderlijk smaakvolle en emotionele ode aan de in 2006 overleden en door Badu diep bewonderde hiphopproducer J. Dilla. Badu-liefhebbers van het eerste uur zullen verder waarschijnlijk weinig van hun gading treffen. De toegankelijke, melodieuze soulliedjes hebben plaatsgemaakt voor sterk politiek geladen hiphopfunk vol aanklachten over drugsproblematiek, het Amerikaanse gevangeniswezen, de ontoegankelijke gezondheidszorg en het slechte onderwijs. Kennelijk ziet ook Badu in haar omgeving veel mensen die daar onder lijden en voelt ze zich uitdrukkelijk geroepen daarover te verhalen. In The Healer meent ze dat hiphop daarvoor de belangrijkste spreekbuis vormt, meer dan religie of de overheid. New Amerykah is daarmee beslist een zeer uitgesproken, dappere en gedurfde plaat, die evenwel – juist door dat sterke hiphopstempel – vooral preekt voor eigen parochie. KEES SMALLEGANGE
|