|
|
|
|
|
 |
|
| AVANT-GARDE/NOISE/SINGER-SONGWRITER |
|
|
| (CONSTELLATION/KONKURRENT) |
|
|
Het zal nog wel even duren voor ik een definitieve mening over de nieuwe Evangelista heb. De plaat is zó anders dan het meesterlijke en ongekend rijke Hello Voyager van vorig jaar dat je je afvraagt of Carla Bozulich problemen met haar stem en geestelijke balans heeft gekregen.
|
| Hij lijkt bovendien ook veel meer voort te borduren (letterlijk) op Evangelista, de eerste plaat van dit project van Bozulich. Maar die plaat had naast gekwezel toch nog altijd veel te bieden, vooral op vocaal gebied. Op Prince Of Truth haalt de stem van de gospelnoisedame maar een heel enkele keer de kracht, glassnijdende scherpte en briesende waanzin van de vorige plaat. Dat dit bewust gedaan is, en geen gevolg is van een blessure aan het strottenhoofd, merk je wel als je de hele plaat in ogenschouw neemt. Goed, er staan een paar geweldige nummers op en in die songs trekt Bozulich haar strot open zoals ik het wil en is de band op de achtergrond lekker aan het beuken geslagen. De rest is slepende ritselnoise (instrumentaal gelukkig wel weer gedaan door lui die het kunnen), ondergezeken met verbijsterend onzinnig geschreven teksten over abstract kwaad en heilige vriendschap. Ik kan deze vage flutpoëzie niet rijmen met de briljante teksten briesende dame die me vorig jaar met haar plaat en optreden letterlijk uit mijn sokken blies. Het slotnummer, een timide variatie op de grote finale van de vorige plaat, is zelfs een lap eindeloos ongesteld gezever. Ik hou van Carla, but come on! NANNE TEPPER |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
| Er is nog niet gereageerd op dit bericht. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
