|
|
|
|
|
 |
|
| SINGER-SONGWRITER |
|
|
| (ANTI-/EPITAPH) |
|
|
Er mag geklapt worden. Clap Your Hands Say Yeah-frontman Alec Ounsworth heeft een memorabel soloalbum gemaakt. In New Orleans. Met een indrukwekkende begeleidingsband, bestaande uit bassist George Porter Jr. (The Meters), toetsenist Robert Walter (The Greyboy Allstars) en drummer Stanton Moore (Galactic).
|
| De 31-jarige Ounsworth kwam deze zomer onverwacht al met een veredeld soloalbum (Skin And Bones) onder de naam Flashy Python, maar met Mo Beauty is het hem pas écht menens. De plaat klinkt niet als een verzameling vergeten demo’s, zoals het tweede Clap Your Hands Say Yeah-album Some Loud Thunder, maar als een totaalproduct waar met veel zorg en liefde aan gewerkt is. De hardere songs (That Is Not My Home (After Bruegel), Me And You, Watson) doen aan ons eigen, jammerlijk ter ziele gegane Caesar denken (wat alles te maken heeft met de vocale gelijkenis tussen Ounsworth en Caesar-zanger Roald van Oosten), terwijl rustiger werk als de spirituele New Orleans-ode Holy, Holy, Holy Moses (Song For New Orleans) naar Bright Eyes neigt. De liedjes beklijven, Ounsworth zingt nauwelijks vals, de begeleiding is ideeënrijk en vlekkeloos – ja, hier gaan de handjes op elkaar. Driewerf hell yeah voor Mo Beauty. TOM SPRINGVELD |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
| Er is nog niet gereageerd op dit bericht. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
