|
|
|
|
|
 |
|
| NEW WAVE |
|
|
| (MAKE MINE MUSIC/KONKURRENT) |
|
|
Jee! We zetten deze plaat op en zijn meteen terug in de tijd dat het roemruchte 4AD-label, nu modern eclectisch, nog grossierde in donkere, atmosferische en stijlvolle muziek. Het lijkt waarachtig of Dead Can Dance is gereïncarneerd.
|
| Nu zette Glenn Johnson zijn Piano Magic ooit op naar het voorbeeld van het losvaste 4AD-collectief This Mortal Coil en bracht de uiterst productieve en veelzijdige band begin deze eeuw zelfs een paar platen uit op 4AD. Sterker nog: dat is Brendan Perry in een cameo, meteen in opener The Nightmare Goes On. Ook Peter Ulrich, lange tijd in DCD, speelt met dulcimer en allerhande percussie een belangrijke rol. Piano Magic fladderde in het verleden altijd heel mooi allerhande kanten uit, maar op Ovations werken Johnson en de zijnen vanuit een sterk afgebakend kader van waaruit ze werkelijk prachtige dingen afleveren. Stemmig, bezonken, dat zijn de sleutelwoorden. Zelfs in een betrekkelijk luchtig prachtliedje als Recovery Position (met de regel: ‘The Dutch, they never liked me much’) blijft die esthetiek recht overeind staan. Het getuigt van lef om je uitgangspunten en invloeden zo overduidelijk te etaleren. Maar Johnson weet dat hij het maken kan, omdat hij daar met deze prachtplaat moeiteloos bovenuit stijgt. JACOB HAAGSMA |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
| Er is nog niet gereageerd op dit bericht. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
