Ben je het type dat blues draait om eens flink bedrukt uit een raam te gaan zitten staren, dan moet je niet bij Harrie Niehof zijn. Niet dat de voor blues zo karakteristieke melancholische ondertoon volkomen achterwege blijft op Straks Is ’t Weer Janken. Maar als je bent uitgehuild kun je van Niehof wel een flinke trap onder je hol verwachten. Niet voor niets is nait soezn’ (niet zeuren) een veel gebezigde uitspraak in het Noorden. Op z’n Niehofs betekent de blues nog steeds dronkemansverhalen over hoeren en echtscheidingen, en zelfs diepzinnige bespiegelingen over grijze landschappen ontbreken niet. Maar het zou niet Grunnings zijn als er niet een flinke portie droge humor aan te pas kwam, wat het allemaal meer dan draaglijk maakt. En mocht het je volledig ontbreken aan kennis van het Groningse dialect, dan moet Niehofs gitaar overtuigend genoeg zijn. In samenwerking met onder meer Herman Grimme (ex-Jazzpolitie) en oud Doe Maar-drummer Jan Pijnenburg zet hij een mix van blues, soul en folk neer met een authentiek en lekker ongepolijst geluid. Alleen jammer van die spuuglelijke albumhoes. ELSBETH VAN DER PLOEG