OOR
Het festivalseizoen is wel zo'n beetje voorbij. En nu?
Slapen! Eindelijk!  
Een boek! Briljant!  
Dvd's kijken! Fantastisch!  
Puzzelen! Gezellig!  
Niks voorbij, op naar Crossing Border!  
› MOKE PRESENTEERT NIEUW ALBUM :: 17-9-2009

Tegen de backdrop van rood velours presenteert Moke in de Amsterdamse Rabozaal haar nieuwe album The Long And Dangerous Sea. Het decor van Nederpopglamour wordt versterkt door een orkestbak met in zwarte robes gehulde jeugdige violistes en enkele stemmig geklede blazers. Ook spotten we in de goedgevulde zaal menige BN-er (Dione De Graaff van Studio Sport, schrijver Joost Zwagerman, X Factor-jurylid Stacey Rookhuizen en tenminste één Jakhals uit DWDD).

De heren van Moke zelf zien er op het podium uit als om een ringetje te halen, maar dat mag geen verrassing meer heten. Wel nieuw is de muzikale confrontatie met de door dirigent Willem Friede (o.a. bekend als pianist van New Cool Collective) met vaste hand geleide orkestbak. Er wordt een fraaie balans bereikt tussen Moke’s loden rockgeluid en de strijkende dames in opening- en titelnummer The Long And Dangerous Sea. En al helemaal in wat Felix Maginn terplekke met recht zijn favoriete nummer noemt: Love My Life.



Nieuw is ook dat de Ierse zanger voor een aantal nummers de gitaar aflegt, hetgeen nog meer aandacht op zijn indrukwekkende vocale voordracht legt. Zijn vloeiende, bijna ‘Italiaanse’, romantische zangmelodieën stuwen songs als Nobody’s Listening, Window Of Hope en Terrible End tot grote hoogte. De andere noviteit in het Moke-geluid wordt gevormd door Duran Duran-achtige synthesizermotiefjes van toetsenist Eddy Steeneken. Deze eighties-injectie weerklinkt in de Rabozaal iets minder prominent dan op het album zelf. Net zoals de saxofoonsolo van Benjamin Herman in Black And Blue vanavond maar met moeite boven Moke’s Echo & The Bunnymen-achtige Wall Of Sound uitkomt.



Gaandeweg de avond duiken meer oude Moke-songs in de set op, o.a. This Plan, Last Chance en Here Comes The Summer. Ze rocken wat conventioneler, maar zijn nu ook weer niet zo anders dan het nieuwe, meer georkestreerde materiaal. Pas echt een stijlbreuk vormt de onstuimig voortziedende gitaarsolo van Phil Tilli in het afsluitende The Long Way. Dat Moke daar even buiten de zelfgetekende lijntjes kleurt, is ook wel eens leuk. TOM ENGELSHOVEN

Foto’s: SIESE VEENSTRA

Gezien: MELKWEG RABOZAAL, AMSTERDAM (16 SEPTEMBER 2009)  
Er is nog niet gereageerd op dit bericht.
Om te kunnen reageren op OOR.nl, moet je jezelf registreren. Dat kan je doen door hier te klikken.

We hopen zo de discussies eerlijker en heftiger te maken!

01 _ NIEUWS / Chris Martin speelt nieuw nummer tijdens persconferentie Apple
02 _ NIEUWS / Axl Rose bekogeld tijdens optreden Guns N’ Roses
03 _ NIEUWS / Nominaties Edison Pop 2010 bekend
04 _ ALBUMS / Shine Not Burn
05 _ ALBUMS / Church With No Magic
01 _ KLAUS KINSKIES, THE / Don’ t Trust Blondes
02 _ FOURTEEN TWENTYSIX / Lighttown Closeure
03 _ DAHL / What A View
04 _ REAL DANGER, THE / Making Enemies
05 _ ET EXPLORE ME / Every Town Should Have It’s Own One Man Band
OOR-LOGE (ABONNEES ONLY)
TE KOOP IN DE OOR-SHOP
BESCHIKBAAR ALS DOWNLOAD