En alles is goed, tijdens deze geweldige ‘allerallerallerallerlaatste show’ (woorden van frontman Pete Philly) van een duo dat niet genoeg geprezen kan worden. Al was het alleen maar door de wijze waarop ze de Nederlandse hiphop aan het begin van de eenentwintigste eeuw een nieuwe richting in duwden. Zonder het baanbrekende werk van Pete & Perq zou Kyteman heel anders geklonken hebben.
De grote kracht van het duo is dat zij hiphop en jazz samenbrachten. Voeg daar dan ook arrangementen uit de klassieke muziek aan toe (en instrumentarium, zie o.a. Perqs cello), en je krijgt het soort hiphop waarin melodie en groove heerlijk samen gaan en die even sophisticated als opwindend is.
Tegelijkertijd zie je bij het duo ook hoe beide uitersten (de klassieke benadering en de hiphop) elkaar in de weg zitten. De heren hebben duidelijk contrasterende temperamenten. Houdt Perq de muziek voortdurend in bedwang, aan Pete zie dat hij al rappend zo ruig mogelijk uit de band zou willen springen. Het spanningsveld tussen beiden (controle versus ongeleid projectiel) leidde tot grote creativiteit, maar het einde van de samenwerking zal voor beiden waarschijnlijk ook bevrijdend werken.
Vanavond spelen ze twee sets, die zo sprankelen en grooven dat je nauwelijks kunt geloven dat ze zelf geen gezamenlijke toekomst zien. Ze hebben bovendien een band (vier dames op strijkinstrumenten, drie fantastische blazers, idem bassist, drummer, toetsenist en scratcher) die in topvorm verkeert en in de uitverkochte Rabozaal (wat een prachtaanwinst is dat toch) tot grote hoogte reikt. Al die schitterende arrangementen van Perquisite doen je af en toe naar adem happen.
De eerste set concentreert zich losjes op hun eerste album Mindstate, de tweede op opvolger Mystery Repeats. Pete Philly is de hele avond zowel de elastische rapper als de energieke gangmaker/MC, zoals we hem kennen. Een vurig performer, zoals er in Nederland momenteel geen andere is. In de eerste set is hij nog cool en vrolijk, (het begin van het optreden biedt een ‘clubby’ gevoel, merkt Pete terecht op), maar zeker als we het einde naderen wordt ook hij steeds meer geëmotioneerd. We beleven iets wat ik nadrukkelijk een afscheidsfeest zou noemen, maar gaandeweg krijgt de melancholie (Time Flies, een tijdperk wordt zo meteen afgesloten) de overhand.
Die tweede set is om allerlei redenen memorabel. Gaan de muzikale hoofdpersonen uit elkaar, een fan vraagt op het podium zijn geliefde ten huwelijk en gaat voor haar door de knieën. 1400 aanwezigen voelen zich ‘getuige’. Minutenlange staande ovaties vallen (ook de tribune staat tot op de achterste rij, prachtig gezicht) vervolgens Pete en Perq ten deel, er wordt enthousiast geparticipeerd in Q& A, en nog net geen traantje weggepinkt als Pete Perq een hug komt geven.
Het is kortom een onvergetelijke en historische avond, met een act die stopt op z’n hoogtepunt (en niet erna). Een avond waarvan de aanwezigen later zullen kunnen zeggen: ‘Ik was erbij, toen Pete Philly en Perquisite voor het laatst samen optraden.’ En nu maar afwachten, wanneer en of dit Mystery zich ooit nog Repeats. TOM ENGELSHOVEN
Foto’s: JORDI HUISMAN
Gezien: RABOZAAL, DE MELKWEG, AMSTERDAM (29 OKTOBER 2009)
Setlist
Ouverture
Womb To Tomb
Relieved
Conflicted
Eager
Mindstate
Hope
Mellow/ Paranoid
Amazed
Pauze
Jam + Freestyle
Fish To Fry
Believer
Time Flies
Balance
Q&A
Mystery Repeats
Self-Reflection
-
Empire
|
