|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
Lag het aan de hoge kaartprijzen, het slechte weer of hebben we gewoon een hekel aan krasse knarren? Wie het weet mag het zeggen. Maar dat MADONNA de Amsterdam ArenA niet helemaal uitverkocht, is opmerkelijk. Oké, ze mag dan niet ’s werelds beste zangeres zijn, als performer kent ze geen gelijke. De afgelopen weken stond ze bovendien volop in de belangstelling door haar vijftigste verjaardag en had ze een nummer één hit met Give It 2 Me. Dat in haar wereldwijd volledig uitverkochte zegetocht één klein landje bij de Noordzee achterblijft, is dus curieus. |
|
|
|
Belangrijker is natuurlijk de vraag: hadden de thuisblijvers gelijk? Als je houdt van audiovisueel spektakel is het antwoord duidelijk nee. Want vanaf het moment dat de Queen of Pop je in een sexy kruippakje uitnodigt in haar Candy Store, weet je dat het met het vermaak vanavond wel goed zit. Haar Sticky & Sweet Tour zit weer vol suggestieve grappen en bewegingen. En qua visueel spektakel is de show helemaal state of the art. Alle theatertrucs die op dit moment in omloop zijn, zijn erin verwerkt en komen in een adembenemend tempo voorbij. De in delen uiteenvallende LCD-schermen zijn een lust voor het oog en bij de Keith Haring graphics die bij Into The Groove de jaren tachtig in herinnering roepen, zijn de oh’s en aah’s niet van de lucht.
Voor haar tournee is Madonna uiteraard weer flink wezen shoppen. De vele kostuumwisselingen maken het noodzakelijk dat de tijd tot drie keer aan toe wordt opgevuld met een filmpje. In een daarvan neemt La Ciccone de gelegenheid te baat om McCain in het rijtje bad guys en Obama bij good guys te plaatsen. Voorspelbaar, maar toch leuk. Ronduit hilarisch is She’s Not Me, waarin Madonna het gevecht aangaat met een aantal lookalikes. Dit is stadionspektakel op zijn best!
Voor de nieuwe tour zijn door de overigens volledig uit zwarte muzikanten bestaande band diverse oude hits in een nieuw jasje gestoken, dat qua geluid aansluit op het materiaal van haar nieuwe album Hard Candy. Bij Into The Groove en Music werkt dat uitstekend, Hung Up bezwijkt echter onder het productionele geweld. Dat overdaad schaadt blijkt ook in het akoestische blok met een groep Balkan-muzikanten halverwege de set. Als de liedjes even wat minder zijn en er steeds meer mensen op het podium verschijnen, waan je jezelf bij de musical Les Miserables. Dit gedeelte is duidelijk het zwakke punt in de show. Wanneer Madonna met het op zich fraaie You Must Love Me (uit de soundtrack van Evita) zou moeten ontroeren, doet ze dat niet. Daarvoor heeft ze simpelweg vocaal te weinig in huis. Zoals Borderline tegenwoordig simpelweg te hoog voor haar is.
Dat ze in de nummers waarin ze veel danst, soms een nootje mist of onder de toon blijft hangen, neem je veel sneller voor lief. Bovendien is het een leuke sport om uit te vinden wat Madonna live zingt, wat wordt opgevangen door haar twee backing vocalisten, die veel van de leadvocalen meezingen, en wat er uit de computer wordt getoverd. Na een sterke eerste helft slaat pas bij Like A Prayer en Ray Of Light de vlam echt in de pan. De groeiende euforie wordt met de bonkige uitvoering van Hung Up meteen ook weer de nek omgedraaid. Met de swingende uitsmijter Give It 2 Me komt het allemaal wel weer op zijn pootjes terecht, maar aan het eind is er opmerkelijk weinig protest als op de beeldschermen de tekst 'game over' verschijnt. Het was indrukwekkend en soms razend knap, maar niet magisch. JAN VAN DER PLAS
SETLIJST
Candy Shop
Beat Goes On
Human Nature
Vogue
Die Another Day (videoclip)
Into The Groove
Heartbeat
Borderline
She’s Not Me
Music
Rain/Here Comes The Rain Again (videoclip)
The Devil Wouldn’t Recognize You
Spanish Lesson
Miles Away
La Isla Bonita/Lela Pala Tute
Doli Doli (Roemeens volksliedje)
You Must Love Me
Get Stupid (About Saving The Planet) (videoclip)
4 Minutes
Like A Prayer
Ray Of Light
Hung Up
Give It 2 Me
Gezien: AMSTERDAM ARENA, AMSTERDAM (2 SEPTEMBER)
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
Het was een leuk concert. Ik stond in het veld, en hoewel redelijk vooraan was alles toch nog ver weg. Toch viel het wel goed te zien, ook met de schermen. De muziek kon me niet zo pakken, alleen bij Like a Prayer, Ray of Light en Give it 2 Me. De graphics waren uitstekend.
Het enige wat ik tamelijk eng vond waren de armen van Madonna. Wat een spieren! Het was alleen maar spierbundel, en dan met dikke aderen erbovenop. Op de schermen was het goed te zien. Nog enger dan haar bovenarmen waren haar onderarmen wanneer ze de electrische gitaar speelde. Het zag eruit als een soort bionische arm..... |
|
|
|
|
|
|
|
|
De opmerking in het concert verslag van Oor dat de Amsterdam Arena achterblijft in een wereldwijd uitverkochte tournee klopt niet. Ik ben vorige week donderdag bij het concert geweest van Madonna in Berlijn (Olympia stadion) en dat was bij lange na niet uitverkocht, misschien 80-85% was gevuld!
Mijn mening over dat concert! Ik vond het zwaar tegenvallen, om niet te zeggen een waardeloze show met een bombast aan geluid, videos, animaties en lichteffecten. Was dit nodig om een gebrek aan kwaliteit en stage personality verhullen? kort gezegd: ronduit zonde van mijn geld en tijd! |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Wat wel magisch was, was Juan Luis Guerra, één dagje eerder bij de Arena om de hoek in de Heineken Music Hall, maar daar lees ik nergens iets over op de Nederlandse muzieksties. Toch een vrij briljante artiest... |
|
|
|
|
|
|
|
|
Ik sluit me aan bij Rijko. De muziek was volledig ondergeschikt aan het visuele spektakel. De waardeloze uitvoeringen van de oude nummers was ergerlijk, net als het feit dat ze tegenwoordig wil gitaarspelen (kap ermee) en het feit dat elke nuance van de liedjes verdween in de zompige allesoverheersende basdreun.
Alleen de nummer svan de laatste CD bleven redelijk overeind m.i., omdat die uitgevoerd werden zoals je ze van de plaat kent. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Ach ja, smaken blijven verschillen. Ik vond het een prima optreden. Juist bij het Gypsy gedeelte wist ze me echt te ontroeren (ik vond dus You Must Love Me wél prachtig gezongen).
En ja, die spieren op haar arm...daar is al zoveel over gemekkert in de pers. Net zo oninteressant als de groeven in Keith Richard's gezicht.
Heb grote bewondering voor een artiest die al 25 jaar de aandacht weet vast te houden en zichzelf telkens opnieuw uitvindt. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Ach ja, smaken blijven verschillen. Ik vond het een prima optreden. Juist bij het Gypsy gedeelte wist ze me echt te ontroeren (ik vond dus You Must Love Me wél prachtig gezongen).
En ja, die spieren op haar arm...daar is al zoveel over gemekkert in de pers. Net zo oninteressant als de groeven in Keith Richard's gezicht.
Heb grote bewondering voor een artiest die al 25 jaar de aandacht weet vast te houden en zichzelf telkens opnieuw uitvindt. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
 |
|
 |
|
|
|
 |
|
 |
 |
OOR-LOGE (ABONNEES ONLY) |
 |
TE KOOP IN DE OOR-SHOP |
 |
BESCHIKBAAR ALS DOWNLOAD |
|
|
|
|
|
